งานสุดเหวี่ยงที่สุด เท่าที่เคยถ่ายงานรับปริญญามา!!!

บทเกริ่นเดี๋ยวจะหาว่าผมโม้.. ไม่เลยครับ งานนี้เป็นงานที่ค่าจ้างถูกมาก แถมต้องไปส่งลูกค้าถึงบ้านด้วย เหนื่อยมาก แต่ผมสนุกกับแอคติ้งของเธอจริงๆ ครับ

ที่สุดเหวี่ยงกันขนาดนี้ เพราะลูกค้าของผมเป็นรุ่นน้องที่โรงเรียนมัธยมครับ เป็นเพื่อนกับน้องยิม ธรรมศาสตร์ นั่นแหละครับ แต่น้องยิมผมไปถ่ายนอกรอบก่อนวันรับปริญญา วันจริงนั้นผมถ่ายให้น้องพอย ต่อด้วยนอกรอบหลังวันรับปริญญาอีกครับ

ก่อนหน้าวันถ่ายจริง ได้มีโอกาสพูดคุยทำความรู้จักกันก่อนล่วงหน้า ทำให้พอที่จะเข้าใจอุปนิสัยใจคอบ้าง ถึงวันจริงก็เลยลื่นไหลทุกมุกครับ จริงๆ แล้วผมไม่ใช่ช่างภาพสไตล์พูดหวานๆ หยอดๆ (”สวยครับ”, “น่ารักครับ”) แต่ผมจะเป็นช่างภาพเชิงเฮฮา กัดๆ แซวๆ เสียมากกว่า ทำให้เพื่อนๆ ของลูกค้าจำผมได้ และทำให้บรรยากาศของการถ่ายรูปลูกค้ากับเพื่อนๆ ดูเป็นกันเองมากขึ้น

ภาพประทับใจ ผมยกให้ภาพที่ใช้เทคนิคพิเศษ ถ่ายสามคนในเฟรมเดียวกันครับ อันนี้เป็นการรีเควสส่วนตัวจากลูกค้าเอง โดยลูกค้าเอารูปจากอินเตอร์เน็ตมาให้ดูเป็นตัวอย่างครับ แม้ว่าจะทำได้ไม่เหมือนเป๊ะอย่างที่ผมตั้งใจ แต่โดยรวมแล้วผมชอบมากครับ

[Show as slideshow]

งานนี้ไปถ่ายเพื่อนสมัยเรียนมัธยมครับ เธอเรียนจบ ป.โท ที่นิด้าแล้ว แต่ผมยังวุ่นวายกับเรื่องงานจนไม่มีเวลาคิดเรียนต่อเลย

จริงๆ แล้วรับงานที่นิด้าเป็นครั้งแรก เพราะส่วนใหญ่นิด้าจะรับต้นปี ถ้าผมไม่ติดงานอื่นๆ ก็จะเงียบหายไป เพราะไม่มี connection ใดๆ ที่นั่นเท่าไหร่ ซึ่งผมอยากรับงานถ่ายรูปรับปริญญาที่นิด้า เพราะใกล้บ้านมาก

การไปในที่ๆ ผมไม่เคยไปนั้้นจะต้องทำการบ้านให้หนักกว่าเดิมครับ การที่อยู่ใกล้บ้านทำให้ผมถึงนิด้าก่อน และสำรวจสถานที่อยู่พักนึง จนเจอมุมสวยๆ คนน้อยๆ ได้อยู่พอสมควรเหมือนกัน ข้อดีอีกอย่างของนิด้าคือ เป็นมหาลัยที่ไม่ใหญ่มาก เดินไม่ค่อยเมื่อยเท่าไหร่ครับ

แต่จะว่าไป การถ่ายงานให้กับคนรู้จัก แต่ไม่ค่อยสนิทกัน ดูจะเกรงกว่าการถ่ายงานลูกค้าทั่วไปอีกครับ แรกๆ ก็ยังติดๆ ขัดๆ แต่พอถ่ายไปเรื่อยก็สนุกดีครับ คุยเล่นกันบ้าง เลยมีภาพขี้เล่นๆ หยอกๆ หน่อย

ภาพประทับใจภาพนี้ ผมเล่นกับฉากหลังของตึกที่เป็นเส้นสวยๆ กับแอคติ้งนิดหน่อยครับ

[Show as slideshow]

กว่าจะเอารูปเซ็ทนี้มาลงได้ก็ช้าเหลือเกิน เพราะด้วยความขี้เกียจเป็นการส่วนตัวครับ ฮ่าๆ พอเอารูปมาลงช้าก็เลยนึกเรื่องราวหรือบรรยากาศของการถ่ายรูปในวันนั้นไม่ค่อยได้เท่าไหร่แล้วครับ

ความประทับใจแรกของผมคือความเป็นกันเองของน้องนา เพราะเธอจะคอยถามผมตลอดว่าเหนื่อยมั้ย พักก่อนมั้ย (จริงๆ อาจเป็นการบอกใบ้ให้ช่างภาพรู้ว่าเธอเหนื่อยแล้วก็ได้ :D) แต่ผมยังรู้สึกว่ารูปวันนี้ยังน้อยอยู่ เลยพาเดินไปเรื่อยๆ ซึ่งเธอก็ไม่ขัดข้องอะไร ยิ้มแย้มและคอยดูแลช่างภาพอย่างดีจนผมเกรงใจ

ที่เสียดายก็คือ พอเธอรับปริญญาเสร็จก็ต้องรีบกลับไปทำธุระที่บ้าน น้องนาเป็นลูกค้าคนแรกที่ผมไม่ได้ส่งงานให้กับมือ แต่ส่งทางไปรษณีย์ไปให้แทน ระหว่างที่โทรขอที่อยู่ของเธอ เธอพูดขอบคุณผมอยู่ตลอดเวลาเหมือนเคย

ไม่รู้จะตอบแทนยังงัยดีครับ ได้แค่เพียงเอารูปสวยๆ มาลงให้ดูแล้วกัน

[Show as slideshow]

หลังจากที่เปลี่ยนมุมมองเกษตรใหม่แล้ว คราวนี้ก็เป็นงานที่ง่ายขึ้นในการถ่ายน้องดักแด้ในวันจริง (30 ก.ค. 52) ทีแรกผมค่อนข้างกลัวว่าน้องดักแด้จะเงียบๆ เพราะผมได้คุยกับน้องดักแด้น้อยครั้งมาก จนนึกว่าเธอไม่จ้างผมซะแล้ว ฮ่าๆๆ

พอเอาเข้าจริงนี่ ฮากันทั้งบ้านเลยครับ ลูกพี่ลูกน้องที่ผมเคยเจอก็ฮาแล้ว นี่ก็ฮาไม่ต่างกันเลยครับ ทำให้บรรยากาศของการถ่ายภาพสนุกสนานมากขึ้นไปอีก

ผมพยายามเลี่ยงมุมที่เคยถ่ายน้องมีนในวันซ้อมและวันจริงตามสไตล์ผม และเนื่องจากคุณแม่ของน้องดักแด้สุขภาพขาไม่ค่อยแข็งแรง จึงต้องจำกัดทางเดินให้รอบแค่คณะวิทยาศาสตร์ และพอออกจากหอประชุม ก็พยายามไม่พาเดินไปไหนกันอีก มุมภาพจึงน้อย แต่ต้องเน้นๆ หน่อยครับ

ภาพประทับใจประจำงานนี้ เป็นภาพที่ไม่ได้ตั้งใจถ่ายเลยครับ ช่วงท้ายๆ ที่แดดหมดแล้ว ก็ไปอยู่กันที่ตึก สร.4 ที่เป็นอาคารใหม่ มีพื้นหลังเป็นสีเหลืองสดๆ ทีแรกตั้งใจจะให้ถ่ายกับเพื่อนแบบติดกัน 4 ช็อตเพื่อให้ได้ความสด ระหว่างช็อตที่ 3 กับ 4 นั้นผมเกิดลั่นไกไปก่อน ภาพที่ออกมาจึงไม่ได้อยู่ในคอมโพสปกติ หรืออยู่ในท่าเตรียมถ่ายรูปแต่อย่างใด แต่เป็นภาพมุมเท่ๆ แทน พอไปแต่งสีให้จัดขึ้นอีกนิดหน่อย จึงกลายเป็นภาพสไตล์โลโม่แทน

โลโม่ด้วยจิตวิญญาณ หาใช่อุปกรณ์แต่อย่างใด!

โลโม่อยู่ที่ใจ!

[Show as slideshow]

อธิบาย “เกษตรปราบเซียน” ก่อนดีกว่าครับ

ที่เกษตร แม้ว่าจะเป็นมหาลัยใหญ่ ใจกลางเมือง มีบรรยากาศร่มรื่น น่าจะมีมุมสวยงามเยอะ แต่จริงๆ แล้วไม่เลยครับ ผมได้รับการบ่นจากช่างภาพหลายคนว่า เป็นที่ปราบเซียน เพราะนอกจากความเขียวที่จะสามารถดึงมันออกมาใช้ได้เต็มที่ด้วยเลนส์ดีๆ เท่านั้น ซึ่งก็ต้องลงทุนกันหน่อย ก็แทบจะหมดมุมสวยแล้วครับ

โชคดีที่งานนี้ น้องมีนกับแฟนเป็นคนสบายๆ ง่ายๆ ครับ ผมบ่นๆ แกมหงุดหงิดตัวเองว่าถ่ายเกือบทั้งวันยังได้ภาพที่ไม่ถูกใจเลย ทั้งสองคนเลยพาขึ้นรถตระเวณไปรอบมหาลัย เรียกได้ว่า เจอมุมสวยที่ไหน ลงไปถ่ายกันเลยครับ

ผมถ่ายน้องมีนทั้งวันซ้อม และวันจริงครับ ภาพประทับใจสุด ผมเลือกให้ Artwork ของผมแล้วกันครับ เป็น Artwork ที่ฮาที่สุดเท่าที่ผมเคยทำ ปกติแล้วผมจะรวบรวมรูปเพื่อนๆ มาใส่ Artwork แต่คราวนี้ผมอยากให้มันเป็นการ์ตูนเล็กๆ มีการหยิบเอาเหตุการณ์ หรือคำพูดของวันนั้นมาแซวเพื่อเพิ่มความประทับใจเข้าไปอีก

น้องมีนโทรมาหาผมตอนที่ได้รับงานแล้ว บอกว่าชอบ Artwork นี้มาก ขำไม่หยุดเลย

สไตล์การ์ตูนแซวหน่อย สนุกดี

[Show as slideshow]

ภาพชุดนี้ถ่ายเมื่อวันอาทิตย์ที่ 28 ก.ค. 52 เป็นช่วงที่รังสิตกำลังมีสอบกันอยู่ด้วย คนเลยคึกคักกว่าปีที่แล้วที่เคยมาถ่าย แต่ท้องฟ้าไม่ได้เป็นเหมือนคราวนั้นเลยนะครับ ค่อนข้างมีเมฆเยอะอยู่พอสมควร ขนาดย้ายมาถ่ายที่ท่าพระจันทร์ช่วงบ่ายยังเจอฝนกระหน่ำพอสมควร แต่รวมๆ แล้วสนุกดี

ความยากของงานนี้ไม่ได้อยู่ที่ตัวของบัณฑิตนะครับ เนื่องจากรู้จักกันมานานพอสมควรแล้ว เลยสามารถบอกท่าทางหรือบางครั้งเจ้าตัวก็คิดเอง เลยออกแนวสนุกสนานแบบซนๆ บ้าง ภาระเลยมาตกอยู่ที่ผม เพราะภาพปีที่แล้วค่อนข้างหลอนอยู่ในหัวพอสมควร พยายามจะเลี่ยงมุมหรือภาพบางภาพที่เหมือนปีที่แล้ว แม้ว่าบัณฑิตเองจะไม่ใช่คนเดิมก็ตาม แต่ผมคิดว่ามันเป็นความท้าทายในการหามุมมองใหม่ๆ มากกว่าการทำอะไรตามพิมพ์นิยม

ผมชอบภาพข้างล่างนี้ที่สุดครับ มันมีครบทั้งฉากหน้า ฉากหลังที่เป็นโต๊ะสีสวยๆ และเบลอเล็กน้อย มีต้นไม้ประกอบบ้าง และที่สำคัญ ผมเผ้าไม่ค่อยยุ่งเพราะไม่มีลมมากวนเลยครับ บรรยากาศแบบเกาหลีหน่อยๆ ภาพชุดนี้มี 3 รูป รูปนึงมองที่กล้อง อีกรูปถ่ายคู่กับ iPhone กำลังฟังเพลงแบบชิลๆ แต่เอามาลงแค่รูปเดียวพอ ฮ่าๆๆ

[Show as slideshow]

จริงๆ บ้านอยู่แถวละแวกนั้นแต่ก็ไม่ค่อยได้เข้าไปในรามคำแหงซักเท่าไหร่ เป็นอีกมหาลัยที่ต้องวัดความสามารถช่างภาพมากเพราะมุมสวยหายากจริงๆ ยิ่งไปเดินแถวๆ หลังมหาลัยยิ่งโทรมใหญ่ อาจเพราะว่ามีนักศึกษาเยอะ การดูแลรักษาจึงยาก จนผมต้องพาเข้าโซนวิทย์กีฬา ถึงมีมุมเงียบๆ ถ่ายสวยๆ ได้

ที่ชอบสุดคือภาพที่ข้างหลังเป็นเพื่อนกำลังหยอกกันอยู่ ได้จังหวะพอดี เป็นภาพที่ได้อารมณ์มากกว่ารูปถ่ายเดี่ยวหรือถ่ายหมู่ธรรมดาเสียอีกครับ

[Show as slideshow]

เป็นเพื่อนที่รู้จักกันผ่านไดอารี่ออนไลน์บนอินเทอร์เน็ต บรรยากาศทั้งวันแดดไม่ร้อนมาก ฟ้าไม่มีสีใดๆ นอกจากขาวฟุ้ง เป็นของชอบของลูกค้า แต่ช่างภาพส่ายหัวเพราะต้องแต่งรูปกันเหนื่อยแน่ กล้วยน้ำไทมีมุมสวยๆ เยอะครับ แต่ต้องชิงจังหวะหรือหาโอกาสดีๆ หน่อย

แต่ชอบมากที่สุดคือรูปนี้ครับ ได้คัทเอาท์สวยๆ บวกกับใช้ไอเดียสนุกๆ ให้ลูกค้าทำท่าล้อกับคัทเอาท์ ชอบถึงขนาดที่ผมเอามาทำ artwork ด้วยเลยครับ

สวัสดี ยินดีด้วย :)

[Show as slideshow]

ครั้งแรกที่ได้ไปถ่ายที่ม.มหานครเลยครับ ทีแรกนึกว่าแถวๆ ร่มเกล้าซึ่งใกล้บ้านมาก แต่จริงๆ ไปถึงหนองจอกเลย - -’

พื้นที่มหาลัยเป็นแนวยาวครับ แต่ไม่ค่อยกว้าง โรงอาหารเยอะมากไม่เหมาะแก่การนัดลูกค้า เพราะอธิบายไม่ถูกว่าโรงอาหารไหน แต่บรรยากาศดีครับ อากาศสบาย ลูกค้าเป็นกันเองมากทั้งวันซ้อมและวันจริง เลยสนุกสนานกันใหญ่ มีภาพโดดๆ อยู่หลายรูปเหมือนกัน

โดดทั้งบ้าน

[Show as slideshow]